Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013

Αναμνήσεις Pt.1

Στο μυαλό κάθε ανθρώπου αποτυπώνονται αναμνήσεις  που του μένουν αναλλοίωτες μέσα στο χρόνο .Οι δικές μου ,εκτός από τα κοινότυπα όπως χαρά και λύπη ,είχαν ένα είδος απορίας και διάψευσης .Αν και δεν καταλαβαίνω τον λόγο που θυμάμαι πολλά πράγματα, αυτά είναι αρκετά για να  ξαναφέρνω  αυτές τις αλλόκοτες και όμορφες στιγμές της νιότης μου όταν οι υποχρεώσεις και η βαρεμάρα της ενηλικίωσης με κάνουν να θέλω  να κουρνιάσω με τους G.I. JOE μου αφήνοντας τις ρυθμιζόμενες  χρεώσεις της ΔΕΗ μακριά από το μυαλό μου.


Κοριτσάκι και  λαμπάντα



Εδώ λοιπόν πολλοί θα πείτε πως ξεκίνησα λάθος . Ότι κάποιος άλλος με πρόλαβε .Ότι μοιάζω άγιο βαρβαρίτικο Nike και ο Διπρόσωπος  o made in Taiwan γνήσιο και αστραφτερό . Όχι κύριοι .Το ξανθό αυτό κοριτσάκι που ο ήλιος έλουζε τα κριθαρένια της μαλλιά και το λαμπάντα κλαρωτό φουστανάκι χάριζε στα συνομήλικα τότε μάτια μου, τις πρώτες μελωδίες της ευτυχίας στο μέγεθος βελανιδιού καρδούλας μου. Εγώ ήμουν τόσο ερωτευμένος που ήξερα ότι η Βραζιλία είναι μακριά αλλά όχι μόνο θα πήγαινα εκεί, θα την γοήτευα κιόλας . Με εκείνα τα λαχουρένια πουκάμισα , τα παπιόν που ήτανε της μόδας μαζί με το βυσσινί γιλέκο που μου φόραγε η μάνα μου και έμοιαζα με ταμένο. Αθώος έρωτας. Ούτε σεξ, ούτε υπονοούμενα για  Τριβιζά . 



Το παλιό milko και το carnation



Όσοι έχουν γεννηθεί από το ‘92 και μετά απλά δεν θα καταλάβετε .Μιλάμε το Μίλκο δεν ήταν το νερομπλούκι που είναι σήμερα με την fancy εμφάνιση και το πλαστικό καπάκι για εύκολο άνοιγμα .Η παλιά συσκευασία  υστερούσε σε εμφάνιση αλλά και στο άνοιγμα, που ξεδίπλωνες την μια άκρη πιέζοντας τις γωνίες  προς τα έξω και πίνοντας που και που καμία χάρτινη ίνα αλλά δεν σε ένοιαζε, γιατί έπινες σοκολατούχο γάλα τόσο γαμημένα πηχτό που έτσι και έκανες γενικές εξετάσεις αφού το τελείωνες σε έδειχναν  νεκρό από ζάχαρο . Δύο τινά υπάρχουν, η βάραγαν ενέσεις κακάου στις αγελάδες τους ,η είχαν φυτείες με κακάο και τα δικά τους 12χρονά να το μαζεύουν μέσα στο εργοστάσιο. Τα ανθρώπινα δικαιώματα και αυτοί οι φλώροι του marketing που πουλάνε την  συσκευασία και όχι το περιεχόμενο μας στέρησαν το νέκταρ του πρεζάκια . Το ίδιο ισχύει και για το carnation που κάποτε ήταν ο μόνος λόγος που γούσταρα στο super market  και ο λόγος που έχτισε ένα εξοχικό στο Χαλκούτσι ο οδοντίατρος μου.


Χαιρετίσματα λοιπόν/Άσε με να κάνω λάθος 



Τα πρώτα τραγούδια που τραγούδησα από τον συμπαθή γεράκο Βασίλη Παπακωνσταντίνου, με συνοδεία πλαστικής ρακέτας τένις που χρησίμευε σαν κιθάρα και  πούλαγαν ΟΛΑ τα ψιλικατζίδικα στα τέλη του ’80.Όπως  καταλαβαίνετε ήμουν η attraction σε κάθε γιορτή σαν πρώτο παιδί της οικογένειας . Τουλάχιστον τότε δεν υπήρχαν κάμερες σε προσιτή τιμή ,όποτε οι αναμνήσεις ντροπιάζουν εμένα και μερικούς θείους που όταν πίνουν μπύρες το θυμούνται και γελάνε .Ήμουν ροκ και δεν με φοβόντουσαν .


Tα «χαρτάκια»



Αγορίστικο παιχνίδι με τα χαρτάκια της Panini τοτε που ο Σαραβάκος ,ο Ταληκριάδης, o Σκαρτάρδος  και ο Φαμπιάν Εστάι  ήταν στην ενεργό δράση ..Το παιχνίδι ήταν απλό ,5 φιγούρες ,το τελευταίο νούμερο στο χαρτάκι όταν ήταν  ίδιο με αυτό που ήταν κάτω, τα μάζευες σαν την ξερή .Η διαφορά είναι ότι δεν έβλεπες τα φύλλα σου και τα ανακάτευες στην χούφτα σου .Εννοείτε ότι όποιος κέρδιζε τα έπαιρνε όπως και επίσης οι «ψαγμένοι» έπαιζαν έπειτα από συνεννόηση με ένα η δυο «σπάνια» σε τουρνουά που μάζευε το μισό δημοτικό πάνω από το κεφάλι σου. Αλλά όλα αυτά ήταν τσάμπα για μένα, όταν μια μέρα από καθαρή περιέργεια κοίταξα μια μαύρη σακούλα σκουπιδιών κάτω από την σκάλα του δημοτικού οπού ήταν για πέταμα όλα τα χαρτάκια που είχαν κατασχέσει οι δάσκαλοι στην ώρα του μαθήματος . Η μάνα μου με κοιτάγε σαν τον Ρωχάμη μέχρι να τελειώσω το δημοτικό γιατί νόμιζε ότι βούτηξα τα ψιλικατζίδικα της περιοχής.  






Saber Rider




Αγαπημένο παιδικό μετά τα transformers .Γούσταρα τόσο πολύ που μπορούσα να κάθομαι με σπίρτα στα μάτια για να μην με πάρει ο ύπνος και να βλέπω τους τρισμέγιστους  διαγαλαξιακούς τύπους  να γαμάνε τα κωθώνια με τακτ και στυλ  που θα ζήλευε και ο ατσαλάκωτος Steven Seagul .. Ακόμα και το κομμάτι που παίζει ήταν ήχος κλήσης στο κινητό μου πριν κανά χρόνο. 


Το Νοκ άουτ 



Κάποτε η ΕΒΓΑ στα μέσα  του‘90 έβγαζε παγωτάρες στην εποχή που ο Παρλιάρος έκανε σπέσιαλ φρουί  ζελέ από σπέρμα.Το Νοκ άουτ ήταν ένα από εφτά θαύματα του παγωτού. Πύραυλος τεράστιος με κρέμα, σοκολάτα και βάση την ΜΟΚΑ και ακριβώς στην μέση σιρόπι σοκολάτας… Μιλάμε όταν την ξεπαράδιαζα την μάνα μου το καλοκαίρι και μου ξεκίναγε τις περικοπές ,έφευγα με καταδρομική στην γιαγιά που με ύφος παιδιού από την Ρουάντα , της ζήταγα λεφτά για το παγωτό που με κατάντησε επαίτη  .Να σημειωθεί, ότι γνωρίζοντας η μάνα  μου τι τσόγλανο γιο έχει έπαιρνε τηλέφωνο της γιαγιάδες αλλά προλάβαινα και τις τηλεφωνικές γραμμές και χωρίς τα 210- μπροστά που είναι τώρα , τέτοια κατάντια λέμε.. 

Η γυναικάρα με τα κόκκινα 





Το πρώτο σκίρτημα .Η ανακάλυψη του φύλου μου. Ήμουν αρκετά μικρός όταν έπεσα κατά λάθος πάνω σ’αυτή την ταινία ,και ψάχνοντας στο youtube δεν την βρήκα μέχρι το τέλος την τελευταία σκηνή .Το παράδοξο είναι ότι και τις δυο φορές που την έχω δει την ταινία πιτσιρικάς ,την πέτυχα στο ίδιο σημείο .Εκτός του ότι στράβωσε το σαγόνι μου όταν είδα τα φιλήδονα χείλια αυτής της γυναικάρας ,τα μάτια που σε μάτιαζαν για κανά μήνα και το κορμί λαμπάδα που νήστευες ένα χρόνο μέχρι να έρθει η ανάσταση, το στρώμα νερού μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση.. Αλλά όταν στην τελευταία σκηνή που πάνε να παρθούνε χτυπάει το κουδούνι,ο  αμούστακος ανδρισμός μου , φώναζε μη φύγεις από το παράθυρο ρε μαλακαααά!! Περίμενα να την δω γυμνή  και να της κάνει κάτι που δεν ξέρω ακριβώς  τι είναι αλλά είναι πονηρό σίγουρα. Τώρα που έβλεπα το video είπα να την βροντήξω για το τιμής ένεκεν ,αλλά ο σώφρων εαυτός μου με συνέτισε από τα πάθη μου.




55 σχόλια:

  1. Τις ίδιες αναμνήσεις έχουμε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλή φάση..βρήκα συνοδοιπόρους ρομαντικούς..Κυρίως το άρθρο απευθύνεται σε '82 δες εως '87 βαριά..
      Εγώ είμαι της γενιάς της "αλλαγής". 1984.


      Διαγραφή
  2. Νταξ έχω κάποιες διαφορές στα τραγούδια αλλά κατ'άλλα με καλύπτεις. Δεν θα κάνω ενστάνσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά απο τραγούδια φερε κασέτες να λιώσουμε Τομμυ..

      Διαγραφή
  3. Ένα δάκρυ κύλησε με το milko και το Saber Rider.

    Όταν άλλαξε το γάλα η μπουγάτσα δεν ήταν ποτέ πια ίδια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έβρισκα και την πιο παλιά συσκευασία που το ήταν άσπρο -καφέ το κουτί και είχε μεγάλες σταγόνες σοκολάτας..Εκεί να δεις κλάμα...

      Διαγραφή
  4. Εγώ ούτε που θυμάμαι από πότε έχω να πιω μίλκο, αλλά το θυμάμαι σαν αηδία. Και πλέον για να φας γαμάτο παγωτό πρέπει να πας σε Haagen Dazs ή ζαχαροπλαστείο, κι εννοείται ότι δε σου φτάνουν 80 δραχμές ούτε για το κερασάκι από πάνω. Αυτά που πουλάνε στα περίπτερα είναι όλα η ίδια πλαστική μαλακία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά,τα Häagen-Dazs είναι σταθερή αξία,αλλά και τα Ben & Jerry's είναι ωραία.

      Διαγραφή
    2. Κάποτε ο κατάλογος τη ΕΒΓΑ κάπου στο 93 είχε παγωτά που ήταν απίστευτα..δεν ήξερες τι να πρωτοπάρεις .Και δεν κάνω πλάκα.

      Με 0,15e δηλαδή 50 δραχμές, έπαιρνες ξυλάκι βανίλια η σοκολάτα. Τέτοια ξεφτίλα λέμε..

      Διαγραφή
  5. Περιττό να σου πω ότι δεν ξέρω για τι πράγμα μιλάς,αλλά το διάβασα όλο ευχάριστα. :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γάμα μας κι άλλο την ψυχούλα..12 χρόνια σου ρίχνω.

      σαν την γιαγιά μας την καλή,που έχει ραπτομηχανή νιώθω..

      Διαγραφή
    2. Άσε μας,ρε Monsieur,που είσαι γριέντζω σ' αυτή την ηλικία! Τι να πούνε άλλοι κι άλλοι τότε...

      Διαγραφή
  6. Και να ήταν μόνο το Μίλκο που φλώρεψε... δυστυχώς πολλά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στ'αρχίδια μου που φλώρεψαν αφού εγώ μεγάλωσα..Και κάτι αλλο Πρόεδρε..Έχουμε κάνει πάρτι σε σπίτι που ήταν υπέρμαχοι της ποτοαπαγόρευσης και είχαν στο υπόγειο απο το 1980 μπουκάλια απο ουίσκι που τους έφερναν δώρα και δεν τα έπιναν.

      Να ανοίγεις johnnie δίλιτρο χωρίς μπίλια..εκεί να δεις καλτίλες..17 χρονών ξεκινήσαμε τα ξεφτιλίκια

      Διαγραφή
    2. Johnnie χωρίς μπίλια έχω πιεί μόνο από τελωνείο που είχε φέρει ο πατέρας ενός φίλου μου.. άγνωστο τι σκατά πίναμε (αλλά μετά από 1 ώρα δε σε ένοιαζε κιόλας)...

      Πρόεδρας ΑΠΙ

      Διαγραφή
  7. Καλά και εγώ θα θυμάμαι όλα. Τα χαρτάκια (εμείς τα λέγαμε και τύχες) ήταν μεγάλη πόρωση. Και μεγάλη απάτη επίσης. Θυμάμαι γεμίζαμε όλο το άλμπουμ και έμενε ένα γαμημένο αυτοκόλλητο που δεν το πετύχαινες ακόμα και αν αγόραζεις 500 κούτες. Κάποια χρονιά νομίζω ήταν το 467 ή 466 που δεν είχε παίκτη στο αυτοκόλλητο αλλά την κονσόλα Ατάρι. Απατεώνες και κλέφτες ακόμα και τότε. 60 με 70 δραχμές το φακελλάκι και μέσα είχε 3-4 αυτοκόλλητα. Γαμώ το σπίτι τους !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω ότι 50 δραχμές είχαν..Αλλά εγώ είχα φάει την τόγκα του αιώνα που μου σκάει κάρτα ρόλοι casio,και μου φέρνουν ρολόι που ήταν με ηλεκτρονικό αλλά δεν πατιόντουσαν τα κουμπιά και η ώρα κολλημένη στις 12.Τι κατάρες έριξα στην ψιλικατζού..

      Διαγραφή
  8. Έχω ίσως κλείσει μια δεκαετία χωρίς Μίλκο.
    Εγώ της γενιάς του '95 είμαι μα το διάβασα ευχάριστα το ποστ. Να τα λέμε αυτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το '95 ήμουν 11 και που κάθισες και το διάβασες έμενα με καλύπτει.

      Μπορείς να λες έχω έναν blogger vintage.

      Διαγραφή
  9. Πηδάμε Λαμπάντες, μυτόγκα και γυναικάρα με τα κόκκινα και είσαι μέσα. Αχρείε θέε του Κανιβαλλικού Όρους τι μου κάνεις...Όποιος μαλάκας μου πέταξε τα παλιά άλμπουμ ΠΑΝΙΝΙ και "Καρουζελ" (άλλη εταιρία έβγαζε συνήθως αλμπουμ ταινιών ή σειρών) ΓΑΜΙΕΤΑΙ!

    Ρε συ το ΝΟΚ ΑΟΥΤ το ονομάσανε αλλιώς μετά? Νομίζω ήταν από τα μεγαλύτερα παγωτά στα ψυγεία το συγκεκριμένο μαζί με το 4Χ4 και το Οβερ ή αυτά ήρθαν μετά? Μπερδεύτηκα γαμώ το κεράτιο μου το τράγιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα σε κάψω πιο πολύ τώρα...όταν αποσύρανε το νοκ αουτ έβγαλαν το FM που ήταν βέβαια ίδια εποχή με το 4X4..και το διαφήμιζε ο ΜΙΧΑΛΗΣ "χαίτη τσιαντάκη" ΤΣΑΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ..

      Διαγραφή
    2. ΤΣΑΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ-ΤΣΑΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ!!!!!! ΟΧΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ

      Θυμάμαι και την ελλεινή διαφημιση. ΟΧΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ γιατί γιατί απελευθέρωσες αυτό τον sector του εγκεφάλου μου? ΟΧΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
      ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

      Διαγραφή
  10. όντως μεγάλο πλήγμα το μίλκο..αλλά που στο καλό τη θυμήθηκες τη λαμπάντα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήταν η ίδια εποχή που όλοι φόραγαν ποδηλατικό σορτσάκι(ευχαριστώ την μάνα μου που δεν μου το φόρεσε γιατί φοβόταν μην μείνω στείρος!!) και τα κορίτσια λαμπάντα φουστίτσα..Μεγάλη καψούρα σου λέω η μικρή..

      Διαγραφή
    2. με κάνεις να αισθάνομαι πολύ μεγάλη με αυτό το άρθρο..

      Διαγραφή
    3. Σώπα ρε Maya,τουλάχιστον χορτάσαμε γαμάτα παιδικά.. Οχι Power Rangers και μαλακίες τέτοιες.

      Διαγραφή
  11. σόρρυ αδερφέ, αλλά εμένα η παιδική μου ηλικία ήταν όλοι οι στίχοι του bright eyes των Blind Guardian....μη με παρεξηγείς, σαν αναμνήσεις τα θυμάμαι αυτά, αφού είμαι του 79, αλλά ήταν περισσότερο σαν πράγματα που απολάμβανα μερικές μέρες το χρόνο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στην ηλικία που βρισκόμαστε λοιπόν οι αναμνήσεις έχουμε την ευχέρια να της φέρνουμε στον νου μας όπως και όποτε εμείς θέλουμε κρατώντας τις χαρούμενες και τις αλλόκοτες μόνο.Δεν είναι δύσκολο,και ίσα-ίσα θα συνειδητοποιήσεις οτι έχεις πολλές περισσότερες καλές...


      Διαγραφή
    2. έχω καλές ρε μαλάκα, εννοείται, δεν το παίζω Τομ Σώγερ του Μαρκ Τουέην (όχι, δεν το γκούγκλαρα, έχω διαβάσει το βιβλίο, αν κάνω λάθος μούτζωσέ με), αλλά πολλές από τις ευχάριστες αναμνήσεις μου στα παιδικά μου χρόνια έχου να κάνουν μόνο με βιβλία και κυρίως όταν έπιανα στα χέρια μου ένα βιβλίου του Ιούλιου Βερν...αυτό και σόρρυ για τη μουντίλα του σχολίου μου

      Διαγραφή
  12. Αγάπη το Carnation (και γαμάτες διαφημίσεις), αλλά ακόμα μεγαλύτερη το Dolca!! Επίσης τρελαινόμουν για το Champion (με βύνη και μέλι αν θυμάμαι καλά)..
    Από παγωτά θυμάμαι έντονα το 24Κ της ΕΒΓΑ, που ναι μεν δεν έλεγε τίποτα σαν παγωτό αλλά η συσκευασία-ράβδος χρυσού γαμούσε! Ήμουν φαν του Channel που ήταν σαν τηλεκοντρόλ με μια κάθετη γραμμή από σιρόπι καραμέλας στην μέση.. Κόλαση!!
    Από χαρτάκια πάλι, τα πάντα!! Από ποδόσφαιρο (κυρίως), μέχρι στρουμφάκια, ράλι ακρόπολις και πόσα ακόμα! Θυμάμαι και τα "σπάνια", που φυσικά δεν υπήρχαν ποτέ και πουθενά! Θυμάμαι να έχω 100άδες διπλά και να ανταλάσσω με φίλους 50 για 1 που δεν είχα (και φυσικά λίγες μέρες μετά να το βρίσκω σε φακελάκι!)
    Από καρτούν τέλος σφαγή! Λατρεία σε οτιδήποτε είχε ρομπότ (Voltron, Voltus 5, Robotech, Getta Robot, φυσικά Saber Rider και πολλά άλλα), αλλά η μεγάλύτερη ήταν η πρώτη βιντεοκασσέτα των Thundercats.. Στο βιντεοκλάμπ πρώτα έψαχνα να βρω αυτή και μετά αν ήταν ήδη νοικιασμένη έψαχνα κάτι άλλο!

    Γιώργος (1981)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με πέθανες με το 24κ και με το channel.Ξαράχνιασες πολύ πράμα.Dolca δεν έχω πιει ποτε το θυμάμαι αλλά δεν έχω πίει.Απο χαρτάκια δεν θυμάμαι τα στρουμφάκια αλλά τα χελωνιτζάκια που ήταν print screen απο τα επεισόδια και είχαν την διπλάσια τιμή απο ποδοσφαιρικά.Επισης μεγαλο αγαπημένο παιδικό ήταν το Cyborg.

      Διαγραφή
    2. Οχι cyborg,κάπως αλλιώς το έλεγαν με τα πιτσιρίκια που έβαζαν σε αγώνες ρομπότ..αν θυμάσαι πες το γιατί θα σκάσω!

      Διαγραφή
    3. Μήπως λες το Plawres Sanshiro (Τζουμαρού)?

      Γιώργος (1981)

      Διαγραφή
    4. Σωστός!!Απίστευτο παιδικό..

      Διαγραφή
  13. Πόσο carnation και μιλκο είχε κατεβάσει τούτος ο ισοφάγος δεν μπορείς να φανταστείς... Μου άνοιξες την όρεξη πάλι!
    Κοίτα να δεις τώρα παιχνίδι που έπαιξες με τις δικές μου αναμνήσεις.. Σκάει η σκηνή με την γυναικα στα κόκκινα και να σκέφτεται το ενήλικο μυαλό μου "γιατί ξεντύνεται ο γουίλι γουόνκα;;" Είχα δεν την παλιά ταινία με τον τσαρλι και το εργοστάσιο της σοκολάτας αρκετά μικρή και με είχε τρομοκρατήσει για χρόνια έχω να δηλώσω..
    --πλυντήριο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ειδικά με το milko έπειτα απο συνδυασμό τυροπιτάς συνδυασμό έπινα ένα ποτήρι νερο χωρις υπερβολες .Το 2001 δεν πινόταν..

      Διαγραφή
  14. Σαν παιδί του 78,όπως καταλαβαίνεις τα θυμάμαι όλα αυτά :p
    Το λαμπάντα έχω να πω ότι όχι απλά το άκουγα,αλλά το χόρευα κι όλας...είχα πάρει και φουστίτσα ανάλογη,χαχαχαχα.
    Όσο για τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου,είναι η καψούρα μου 22 χρόνια τώρα και μην τον λες γεράκο μωρέεεεε...εντάξει δε λέω ότι είναι πιπίνι πλέον,αλλά όχι και γεράκος ο Bill μου,με πληγώνεις.Αναγνώρισέ του όμως,ότι για την ηλικία του η φωνή του τα σπάει!

    Άσχετο,αλλά ξέρεις τί άλλο θυμήθηκα από εκείνα τα χρόνια?Τα φοφίκο!!!Τα θυμάσαι τα φοφίκο?χαχαχαχα

    Καλημέρες :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με τους ροκάδες που δεν θέλουν να συνειδητοποιήσουν την ηλικία τους και βάφουν τα μαλλιά κομοδινή και μοιάζουν με γριές το λέω. Σκέψου απλά τον Ξυδούς,και δες τον Bill που ειναι σαν την κούκλα του σατανά .Ο Βασίλης είναι καλτίλα οσο και αν το γύρισε στο έντεχνο!

      Διαγραφή
  15. Μεσιούλη, ποιος ήταν ροκ και δεν τον φοβόντουσαν? Μετά τις λαμπάντες πιο λάτιν πεθαίνεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπήσαμε μανδάμ.Το παραδέχομαι είμαι το Λατινικόν του Περιστερίου.

      http://www.youtube.com/watch?v=atXrMMtEGtQ

      Υ.Γ.:Ξέρω τύπο που τον κάνει ίδιο..

      Διαγραφή
    2. χαχαχα! Καλύτερο λατινικόν δεν έχω ματαδεί.

      Διαγραφή
  16. καλα απο την παιδικη σου ηλικια θυμασαι το μιλκο;; αυτο σημαινει οτι οι τυποι του μαρκετινγκ οι φλωροι που λες τα καταφεραν και με το παραπανω!

    Τα ανθρώπινα δικαιώματα και αυτοί οι φλώροι του marketing που πουλάνε την συσκευασία και όχι το περιεχόμενο μας στέρησαν το νέκταρ του πρεζάκια

    αυτο δεν το πιασα ωστοσο. τι εννοεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν ειχες την ευκαιρια να θυμασαι την γευση του,τωρα θα εκλαιγες πανω απο το πληκτρολογιο.Επισης η επικεφαλιδα λεει παρτ ουαν.Αρα θα εχει και δυο.

      "Τα ανθρώπινα δικαιώματα και αυτοί οι φλώροι του marketing που πουλάνε την συσκευασία και όχι το περιεχόμενο μας στέρησαν το νέκταρ του πρεζάκια" (Λέγετε ιδιόρρυθμο χιούμορ όπου συνδέεται με την ακριβώς προηγούμενη πρόταση)

      Κανά παιχνίδι δεν θα παίξουμε;Κανάς διαγωνισμός N'sync;

      Διαγραφή
    2. Ροδοπάκι φίλε! Το Μίλκο του 21ου αιώνα!

      Διαγραφή
  17. Με συγκίνησες πολύ με το Μίλκο. Ακόμα και τώρα ψάχνω να βρω ένα σοκολατούχο που να μην είναι νερόπλυμα και να μοιάζει στην παλιά καλή του γεύση. Νομίζω ότι το γιόκο τσόκο στο πλαστικό μπουκάλι κάπως μοιάζει, αλλά και πάλι. Θυμάμαι που έβαζα τη μάνα μου να μου παίρνει Μίλκο και μπανάνες (μη γελάτε, στο νησί οι μπανάνες έφτασαν αργά) και κάθε μεσημέρι μετά το φαγητό καθόμουν να δω την Μπρουκ, τον Ριτζ και τον Θορν συνοδεία Μίλκο και μπανάνας. Αναρωτιώμουν βέβαια γιατί με πήγαινε αίμα μετά από 3 ώρες, αλλά δεν είχα διδαχθεί ακόμη την πέψη στη Βιολογία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν περίμενα τέτοια αγάπη για το μιλκο,αλλά τελικά δεν είμαι ο μόνος που "πονάει" από την απώλεια του.

      Διαγραφή
  18. When I was a little man
    Playdough came in a little can
    I was Star Wars' biggest fan
    Now I'm stuck without a plan
    GI Joe was an action man
    Shaggy drove the mystery van
    Devo was my favorite band
    Take me back to my happy land

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Φοβερή γεύση το παλιό Μίλκο. Τη λαμπαντα την έμαθα τώρα πρόσφατα που είχαν πει πως το αντέγραψε η λοπεζ.
    Πάντως φαίνονται οι ηλικίες από αυτές τις αναμνήσεις. Ο χωστηρας τι έγραψε παραπάνω? Ότι μόνο διάβαζε βιβλία????? Χαχαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πλιζ μωρό μου, μη με αγαπάς τόσο πολύ!

      Διαγραφή
    2. Κρήτη θα τόλμησω να πω,οτι σχολίασες σαν καψουροβροντόσαυρη.Λες την αποψή σου,αλλα δεν ξεχνάς να αναφερθείς στην καψούρα σου.


      Εσυ Μάνο αρχισε να ανησυχείς μολις σταματήσει να ασχολείτε ετσι μαζί σου.Χαζέ!(ακούγετε λίγο gay το χαζέ αλλα μου βγήκε αυθόρμητα)

      Διαγραφή
    3. Καψουροβροντόσαυρη.
      Μου αρέσει πολύ.

      Χαζούλη, να λες.

      Διαγραφή
  20. Παιδιά, για κακάο δοκιμάστε (όσοι είστε κατά Μακεδονία μεριά, το κακάοο τηε Φάρμας Κουκάκη. ChocoFull νομίζω λέγεται, και στη Σαλονίκη το βρίσκω σε διάφορα μπουγατσατζίδικα και φούρνους, και από μάρκετ στον Μασούτη.
    Τώρα όμως, πριν χαλάσει κι αυτό! Είναι το δεύτερο καλύτερο κακάο που έχω πιει ποτέ, μετά το τρισμέγιστο Καρνέισον. Το ροδοπάκι παρτάλι, δυστυχώς έχει χαλάσει και αυτό, στο λέω εγώ που μεγάλωσα με ροδοπάκι, τότε που ήταν ακόμη τοπικό προϊόν (Ξάνθη-Κομοτηνή) "Γκατζολάκι" το λέγανε οι φαντάροι που υπηρετούσαν κατα κει πάνω, και ήταν ίσως το μοναδικό πράγμα που εκτιμούσαν από τη θητεία στα σύνορα...
    Αλλά για τον Κουκάκη μην ξεχνιέστε, θα με θυμηθείτε!
    (Μακάρι να 'παιρνα ποσοστα, αλλά δεν)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Το παλιό Milko, πσσσ.. τι μου θύμισες τωρα. Blast from the past. Ωραίο ποστ φίλε, με συνεγκίνησες. Και γω δε συνεγκινούμε εύκολα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή